Splitsen van woningen lost deel woningmarktcrisis op

Het is ondertussen algemeen bekend dat er een problematische situatie is op de woningmarkt. Er zijn diverse oorzaken aan te wijzen. De kern is dat er in absolute aantallen een tekort is aan woningen ten gevolge van de toename aan huishoudens en dat de bouwproductie achterblijft door het beperkte aantal nieuwbouwlocaties en de naweeën van de economische crisis.

Net zoals er veel oorzaken zijn, zijn er ook veel oplossingen. Eén van die oplossingen wil ik nader bekijken naar aanleiding van recent onderzoek hierop door mij: Splitsen van ééngezinswoningen. Waarom aandacht voor deze oplossing? De aanleiding is de toename van het aantal éénpersoonshuishoudens in relatie tot het relatieve overaanbod in veel wijken van ééngezinswoningen. Zeker in de portefeuille van woningcorporaties zijn deze ééngezinswoningen problematisch omdat de maximaal redelijke huurprijs vaak ver boven het niveau van de sociale huur uitkomt. Een huur dus die ze niet mógen vragen en daarmee een gegarandeerd onrendabele situatie. En zelfs dan nog is een dergelijke woning voor een éénpersoonshuishouden te groot en te duur.

Afbeelding: Mehran Samiyi – PVM Rotterdam

Een no-brainer, zou je zeggen. Maar waarom gebeurt het dan niet op grote schaal? Zoals altijd is het makkelijker gezegd dan gedaan. De investering voor het splitsen is aanzienlijk: voor een ééngezinswoning als snel bijna € 100.000,- om twee volwaardige, brandveilige goed uitgeruste woningen te maken. Afhankelijk dus van de marktwaarde van de huidige ééngezinswoning en de vraag naar kleine woningen is hier voldoende rendement te realiseren. Meegenomen in dit bedrag is de afdracht aan het gemeentelijk fonds vanwege de parkeernorm. Of de gemeente hierin wil meewerken is zeer sterk afhankelijk van de concrete locatie.  

Doordat woningen gemiddeld in omvang dalen, zal de prijs per vierkante meter (nog) hoger kunnen worden, waardoor mensen voor hetzelfde geld feitelijk kleiner wonen. Voordeel daarvan op het gebied van duurzaamheid is wel evident:

  • Doordat mensen kleiner wonen is de milieu-impact van wonen minder;
  • Doordat mensen een groter deel van hun inkomen aan wonen kwijt zijn, kunnen ze minder geld besteden aan (inherent) vervuilende activiteiten (alhoewel de verhuurders dit geld natuurlijk wel ‘verbranden’);
  • Doordat er meer woningen per hectare mogelijk zijn, wordt de afstand tussen mensen letterlijk kleiner, is de fiets vaker een goede keuze (ook voor de gezondheid) en ontstaat meer draagvlak voor voorzieningen zoals winkels, kappers en openbaar vervoer;
  • Doordat woningzoekenden in de bestaande woningvoorraad een plek kunnen vinden, is minder nieuwbouw nodig (en dus minder stikstofuitstoot en meer ruimte voor natuur).

Concluderend wil ik stellen dat het splitsen van woningen een kans is om meer mensen op korte termijn een eigen woning te kunnen bieden en tegelijkertijd milieuvoordelen te behalen.

Eén antwoord op “Splitsen van woningen lost deel woningmarktcrisis op”

  1. Als dan wonen in kleinere woningen weer snel duur wordt, is het weer niet betaalbaar voor 1-persoons huishoudens.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *